شاید پول پرست بنظربیام ولی برام اهمیتی نداره.. زیر بار کلی قسطیم... هر روز باید 5ساعت تو راه باشیم تا بریم سرکار و برگردیم درصورتی که میتونستیم تو شهر محل کارمون خونه رهن کنیم... ماشینمون مال سال 80 و قدیمی و کلی هر سری خرج رو دستمون میذاره...
با سهم ارثیه مادرم میتونستیم هم خونه رهن کنیم هم ماشینمون رو عوض کنیم اما نمیفهمم چرا پدرم اصلا بفکر نیست؟ هم من هم خواهرام جفتمون به پول احتیاج داریم تا یکیمون یه قسمت از سهم خونه رو بخره... یکی دیگه هم خونه رهن کنه چون جدا شده و ور دل پدرم نباشه تا غراش رو بشنوه..... کلا نباید خودش از خداش باشه که پول خواهرم رو بده و جابجا بشن؟ چون همش از خواهرم و دخترش شاکیه...
نمیفهمم چرا اسمشو خودخواهی میذارن یه سریا.. اینکه حقت رو بخوای چیز بدی نیست... و اصلا درست نیست از حق خودت بگذری تا بقیه اذیت نشن.. کی گفته اینکه تو و خانوادت اذیت بشید در ازای اذیت نشدن بقیه درسته؟