واقعا ادمها قدر آدمها رو وقتی از دست میدن بیشتر میفهمن... خدایی مادرم خیلی ساپورتیو بود... مطمئنم اگه زنده بود بدون چشمداشتی بهمون واسه خونه جدید کمک میکرد همونطور که به خواهرام کمک کرده بود اما متاسفانه عمرش کفاف نداد..
اگه بخوایم به قسمت خوبش نگاه کنیم اینطوری میتونیم بگیم که اینجارو دیگه خودمون تمام و کمال میگیریم... و مستقلیم کلا...
+ میدونم این چندسال اول سخته و تحت فشار قسط و اجاره هستیم ولی خب دوست دارم زودتر بریم خونه خودمون...
+ حقیقت رفت و آمد سخته و خونه خانواده همدیگه معذبیم...